کوره که به باوکی ئه لی: بو من و گلاویژ خویشکم هه ریه که ده فته ریکمان

بو بکرن تا ته کلیف و مشقه که مانی له سه ر بنووسین.

باوک ولامیان ئه ده ی: ئیسته پولم نییه. به لام سفره ده لقه که

که سپیه و دراوه بیکه نه دوو له ته وه ....

له تیکی بو تو و ئه ویشی بو گلاویژ...

جا دوای ئه وه که مه شقه که تان تواو بوو به په روییک پاکی

که نه وه بو روژه کانی تریش..

تا به ش کوو خوا ده روییکمان لی کاته وه

ترجمه:

پسر به پدرش میگوید: برای من و گلاویژ خواهرم یه دونه

دفتر بخرید تا بتونیم مشقو تکالیفمونو توش بنویسیم

پدر جوابشون رو میده:  الان پول ندارم اما سفره

مشمایی سفیده که پاره شده رو دو تیکه کنین ...

 نصفش برای تو و نصفش برای گلاویژ

و بعد از تمام شدن مشقاتون با تکه پارچه ای

 پاکش کنین  برای روزهای بعدیتون

 تا خدا دری به رومون باز کنه